Rikus Stuut met pensioen

Pensioen RikusRikus Stuut met pensioen

“Alleen ga je sneller, samen kom je verder…”

Rikus Stuut met pensioen! En dan staan er een viertal collega’s van het WTC uit Leeuwarden achter in je tuin, bepakt en bezakt met bloemen, kado’s en zelf een mooie flatscreen. De reden: Ik neem afscheid van het team WTC en ga met pensioen…
 
De collega’s wilden dit niet ongemerkt voorbij laten gaan en hebben een fors aantal contacten van mij uitgenodigd om dit moment met me te delen en dan ook nog maar even in onze tuin. M’n vrouw zat namelijk ook in het complot. In de aanloop naar het afscheidsmoment heb ik toch best wel vaak teruggekeken naar mijn werkzame periode.
 
Het begon in de machinefabriek
In 1981 begonnen bij mijn vader in een machinefabriek als manusje-van-alles. Schilderen, sjouwen, ijzer zagen, noem maar op. Dit in afwachting van mijn militaire dienstplicht waar ik eind 1981 begon en in april 1983 weer afzwaaide. Had voor mij niet gehoeven, maar in die tijd kwam je er moeilijk onderuit. En toen gestart als handelsagent voor o.a. airco’s en luchtbehandelingsapparatuur. Een zeer leerzame periode voor mij als beoogd gymnastiekleraar en een beperkte technische kennis. Dus drie jaar avond HTS dit wat bijgespijkerd.
 
Het begin van ondersteuning bij export
In 1987 gesolliciteerd bij een machinefabriek in Groningen als verkoopmedewerker binnendienst, een begin van een mooie carrière. Vanaf 1992 actief internationaal de baan op, geheel Europa bereist, 2 weken per maand op reis. Daar kwam in 2005 een einde aan. Ja, en wat dan. Via wat omwegen ben ik toen terecht gekomen bij de Kamer van Koophandel als consulent Internationale Handel. Een functie waarin ik mijn kennis en ervaringen breed kon inzetten om met name beginnende exporteurs te helpen via individuele programma’s, seminars en ook handelsmissies (bedoeld als een stukje marktverkenning). Een en ander werd financieel ondersteund middels allerlei subsidies en je kon de mkb’er geweldig ondersteunen.
 
Het fusie-spook bracht in 2014 een geweldige ommezwaai. Vanuit een nieuwe landelijke organisatie werd de vorm van begeleiden alleen maar mogelijk via de digitale communicatiemiddelen terwijl ik juist iemand ben die bij de ondernemer aan tafel zit, plannen maakt, kritisch naar de toekomst was en dat moest nu digitaal. Dit voelde absoluut niet goed en voelde me zeker niet meer op mijn plaats binnen de KvK.
Partner Searches en SIB trajecten
Via een regeling ben ik toen vanuit de KVK gedetacheerd bij het WTC in Leeuwarden. Ik kende Evert Jan al heel wat langer (als collega bij de KVK) en bij het WTC was de insteek: Klanten bezoeken en lid maken van onze club. Als lid van het WTC had je toegang tot allerlei begeleidingstrajecten, bijeenkomsten etc. Dit is wat ik zocht en ben ik dus begonnen in Leeuwarden. In de eerste 3 maanden 5 SIB trajecten gestart om de individuele ondernemers op gang te helpen met export en inzicht te geven in alle aspecten die te maken hebben met export. Een mooie en dynamische periode en mooie resultaten. Vanuit die periode nog een aantal Partner-Searches gestart met als resultaat van dat een van de leden nu een nieuwe distributeur heeft gevonden in Zweden.
 
Tijd voor pensioen?
En dan: COVID-19 slaat ongenaakbaar toe en daarmee kwam een eind aan het klantbezoek en we moesten weer digitaal (zoals dat heet) en ik was weer terug in de oude KVK-situatie. Dit heeft voor mij te lang geduurd en uiteindelijk in sterke mate mijn besluit beïnvloed te kiezen om met pensioen te gaan. Ik neem dan ook met een dubbel gevoel afscheid van het werkzame leven.
 
Ik heb de afgelopen jaren zo verschrikkelijk veel leuke mensen ontmoet, verschrikkelijk veel leuke dingen gedaan en kunnen doen, verschrikkelijk veel mooie dingen gezien en beleefd. Dit zit wel in mijn rugzak nu en ik kan er elke dag met veel genoegen op terugkijken. Ik heb nu de tijd om in mijn groentetuin te werken, een dag per week oppassen op ons eerste kleinkind, weer lekker timmeren en bezig kan met de 50.000 foto’s op mijn computer. Ook daar heb ik enorm veel zin in. Dus het afscheid is goed zo. Officieel per 21 juli.
 
Rikus Stuut
 
P.S. De flatscreen die de collega’s meebrachten bij mijn afscheidsfeestje hebben ze weer mee terug genomen.

Laat een reactie achter